Λένα Μαντά

Η Λένα Μαντά μιλάει στο e-neaionia.gr

Αν οι ιστορίες είναι το “νόμισμα” tης κουλτούρας μας -όπως λέει ο διάσημος ψυχολόγος Jerome Bruner– τότε οι μυθοπλάστες αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Κι αν κάποιος θέλει να δει το τρέχον «χαρτοφυλάκιο» πρέπει να κοιτάξει πρώτα στην κορυφή. Εκεί, δηλαδή, που βρίσκεται η Λένα Μαντά, ίσως η πιο πολυδιαβασμένη κι επιτυχημένη συγγραφέας της σύγχρονης ελληνικής μυθιστορίας. Eκεί κοίταξε και το e-neaionia.gr.

Η Λένα Μαντά βρίσκεται συνεχώς πρώτη στη λίστα με τα ευπώλητα της ελληνικής μυθιστοριογραφίας τα τελευταία χρόνια. Κάθε της βιβλίο θέλγει εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες, άμα τη εμφανίση του. Δυσθεώρητο νούμερο για μία χώρα που διαβάζει όλο και λιγότερο και μία εκδοτική βιομηχανία που παράγει όλο και περισσότερους τίτλους, πασχίζοντας να ανατρέψει τα ειωθότα.

Καίτοι των έργων κι όχι των λόγων, η πολυδιαβασμένη συγγραφέας δέχτηκε πρόθυμα να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι 5 απρόβλεπτων ερωτήσεων, που στόχο έχουν να υποκαταστήσουν τα συνήθη βιογραφικά και τις συστάσεις.

ΕΡ: Σύζυγος, μητέρα ή συγγραφέας; Αν με ένα τρόπο ακαθόριστα υποχρεωτικό έπρεπε να απωλέσετε μία «όψη του δικού σας νομίσματος» ποια θα θυσιάζατε;

Χωρίς να το σκεφτώ θα θυσίαζα την συγγραφέα! Πάνω απ’ όλα είμαι σύζυγος και μητέρα και μετά όλα τα άλλα. Η οικογένειά μου είναι το μυστικό μου, η δύναμή μου, η ίδια μου η υπόσταση! Χωρίς τους αγαπημένους μου δεν υπάρχω εγώ, πώς να υπάρξει η συγγραφέας;

ΕΡ: Ο Βασίλης Βασιλικός χρόνια πριν πάσχισε να γράψει στην αστυνομική του ταυτότητα «επάγγελμα: συγγραφέας». Εσείς; Το αντιμετωπίζετε ως επάγγελμα;

Δεν μπορώ να το δω έτσι, παρ’ όλο που παραδέχομαι ότι η συγγραφή απαιτεί και ωράριο και πειθαρχία. Αν όμως το δω σαν επάγγελμα, θα χάσει για μένα όλη του την γοητεία, όλη του τη μαγεία. Προτιμώ να λέω ότι είμαι «ερασιτέχνης» με την έννοια του εραστή της τέχνης και όχι της αδαούς…. Κρατάω τον ρομαντισμό μου σ’ αυτόν τον τομέα….

ΕΡ: Ο “σοφός” Μπαουντολίνο έλεγε πως ήταν καλύτερα όσο ήξερε μόνο να γράφει. Όταν άρχισε να διαβάζει τα βρήκε … σκούρα. Σας απασχολεί το ερώτημα γιατί γράφετε και γιατί διαβάζουμε;

Μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου φυσικά. Γράφω γιατί δεν νομίζω ότι μπορώ να κάνω αλλιώς… είναι μια ανάγκη να βγει στο χαρτί κάθε τι που γεννιέται στο κεφάλι μου…. Τώρα γιατί διαβάζουμε… Μα γιατί νομίζω ότι έχουμε ανάγκη να ταξιδέψουμε, να ζήσουμε εκτός από τη δική μας χίλιες ζωές. Να γευτούμε χιλιάδες εμπειρίες….

ΕΡ: Πίσω από τα προφανή, έχει δυσκολία στη διαχείριση η δημοσιότητα και το βάρος της συγγραφικής σας πρωτιάς;

Για την ώρα, δεν αισθάνομαι κανένα βάρος. Κάθε πρωτιά με κάνει να χαίρομαι σαν παιδί που ανοίγει ένα καινούριο δώρο από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Με κάνει να αισθάνομαι δικαιωμένη και δικαιώνει φυσικά και τον εκδότη μου, που μ’ εμπιστεύτηκε. Τώρα η δημοσιότητα νομίζω ότι αγγίζει κυρίως την Μαντά και λιγότερο την Λένα, που δεν έχει αλλάξει σε τίποτα τους ρυθμούς της ή τις συνήθειές της. Όταν κάθεται στον υπολογιστή της να γράψει κάτι καινούριο δεν σκέφτεται τα νούμερα, παρά μόνο αυτό που γράφει για να της αρέσει….

ΕΡ: Ο Χέμινγουεϊ κάποτε στήθηκε μεταμφιεσμένος μπροστά στην είσοδο ενός βιβλιοπωλείου που πουλούσε τα έργα του. Χρόνια μετά είπε πως ήθελε να «κατασκοπεύσει» τους αναγνώστες του, να μάθει τι είδους άνθρωποι ήταν. Νιώσατε ποτέ μία τέτοια περιέργεια;

Στην αρχή όχι. Στην αρχή νόμιζα πως ότι έγραφα ήταν μόνο για μένα. Μετά όταν συνειδητοποίησα ότι όσα έγραφα έμπαιναν σε χιλιάδες σπίτια, χιλιάδες άνθρωποι είχαν δίπλα τους ένα βιβλίο μου, μπορεί. Ίσως γι αυτό μου αρέσει πάρα πολύ να πηγαίνω σε εκθέσεις βιβλίου και να παρακολουθώ τον κόσμο.  Να βλέπω πώς αγγίζει τα βιβλία, να προσπαθώ να μαντέψω ποιο θ’ αγοράσει τελικά. Επιπλέον ήρθε το διαδίκτυο και τώρα δεν χρειάζεται να μάθω τι είδους άνθρωποι είναι οι αναγνώστες μου, αφού έτσι κι αλλιώς έγιναν φίλοι μου!