e-neaionia.gr Tο Ψηφιακό στέκι της πόλης

Ο Στέλιος Καζαντζίδης κι ο κομβικός ρόλος ενός καύσωνα στο μουσικό του ξεκίνημα

Ο Στέλιος Καζαντζίδης ξεκίνησε τη μουσική του πορεία, με αφορμή έναν …καύσωνα. Ήταν Ιούλιος του 1952. ΄Ένα καυτό και σκληρό καλοκαίρι σάρωνε τη Νότια Ευρώπη ενώ η γειτονική Ιταλία μετρούσε ήδη 18 νεκρούς. Στην Ελλάδα ο Απόστολος Καλδάρας έγραφε τραγούδια, που βασίζονταν στα πραγματικά γεγονότα της εποχής. Και ο καιρός ασφαλώς δεν τον άφηνε ασυγκίνητο.

Βρε τι ‘ναι τούτο το κακό, τι φλόγα, τι καμίνι.
λες κι η Αθήνα άναψε και φούρνος έχει γίνει

Καλέ κοπέλα, καλέ κοπέλα,
για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα…

Οι στίχοι είχαν μία κεφάτη ελαφρότητα, αντιστρόφως ανάλογη των θερμοκρασιών της εποχής. Ο δημιουργός τους αποφάσισε να “χαρίσει” λίγη δροσιά στο φιλόμουσο κοινό της Αθήνας κι έβαλε στο ρεφρέν προτροπές για θαλάσσια μπάνια. Το τραγούδι ονομάστηκε ¨Για μπάνιο πάω” και προορίστηκε αμέσως για δίσκο γραμμοφώνου 78 στροφών.



Ο καύσωνας του 1952 και το ανατρεπτικό ξεκίνημα που έκανε ο Στέλιος Καζαντζίδης

Η ηχογράφηση έγινε τον Ιούλιο του 1952 στο στούντιο της Columbia στη Νέα Ιωνία, με τα μπουζούκια του μουσικοσυνθέτη και του Γεράσιμου Κλουβάτου. Ο Καλδάρας σε μία “τρίπλα” της τελευταίας στιγμής, εμπιστεύτηκε την ερμηνεία σε ένα άγνωστο πιτσιρικά που άκουσε στη Νέα Ιωνία. Ήταν 21 μόλις ετών και ονομαζόταν Στέλιος Καζαντζίδης.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο καύσωνας του 1952

Όπως ο ίδιος είπε – ενθυμούμενος το σκηνικό χρόνια μετά- του έκανε εντύπωση η ιδιαίτερη φωνή του Καζαντζίδη, όταν τον πρωτοάκουσε να τραγουδάει με μία κιθάρα κάποιο κομμάτι του Πρόδρομου Τσαουσάκη, που ήταν η μεγαλύτερη “φίρμα” του λαϊκού ρεπερτορίου και του ρεμπέτικου της εποχής.

Ο καύσωνας του 1952 και το ανατρεπτικό ξεκίνημα που έκανε ο Στέλιος Καζαντζίδης

Το τραγούδι που ηχογράφησαν όμως αποδείχτηκε η επιτομή της εμπορικής αποτυχίας. Το “για μπάνιο πάω” πάτωσε! Η Κολούμπια έγραψε στα μαύρα κατάστιχα τον Στέλιο Καζαντζίδη, γιατί το δισκάκι του δεν έβγαλε ούτε τα έξοδα της ηχογράφησης. Οι γνωρίζοντες είπαν αμέσως πως το ύφος του τραγουδιού δεν ταίριαζε στη φωνή του νεαρού καλλιτέχνη.

Η Κολούμπια έγραψε στα μαύρα κατάστιχα τον Στέλιο Καζαντζίδη

Δεν ήταν λίγοι -ευτυχώς- εκείνοι που ξεχώρισαν το ταλέντο και τη δυνότητα της φωνής του Στέλιου κι έτσι η δεύτερη ευκαιρία του με τις “Βαλίτσες” του Γιάννη Παπαϊωάννου δεν άργησε να έρθει.

Ο ίδιος ο Απόστολος Καλδάρας -σε μία προσπάθεια να ερμηνεύσει διαφορετικά- εκείνη την πρώτη αποτυχία σημείωνε: Θεώρησα χρέος μου να χαράξω δυο λόγια πιο πολύ γιατί ήμουν ο πρώτος που διέγνωσα την αξία του, γι’ αυτό και του εμπιστεύτηκα και τον πρώτο δίσκο της καριέρας του άσχετα από το αποτέλεσμα που είχε από άποψη απήχησης και εμπορικότητας. Το θεώρησα, επαναλαμβάνω, χρέος μου διότι αυτή η εξαίσια φωνή θα μπορούσε να μην είχε βγει ποτέ στην επιφάνεια αν δεν βρισκόμουν εγώ στο δρόμο του.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης κάποτε αναφερόμενος στον Απόστολο Καλδάρα και εκείνη την πρώτη τους συνάντηση είπε σε ανύποπτο χρόνο: “Αν δεν βρισκόσουν εσύ κ. Καλδάρα στο δρόμο μου ίσως να μην ξεκολλούσα ποτέ από την υφαντουργία” (όπου εργαζότανε)».